چگونه نشانگر کابل را بعد از پایان کار روی کابل ها نصب کنیم؟

1. آماده سازی سایت

سطح کابل را از روغن، گرد و غبار و مواد عایق باقیمانده تمیز کنید و از تمیز و خشک بودن سطح علامت گذاری اطمینان حاصل کنید.

شماره کابل، مشخصات و مسیر تخمگذار را طبق اسناد طراحی تأیید کنید.

2. روش علامت گذاری مناسب را انتخاب کنید

برچسب های خود چسب: مناسب برای سطوح صاف، با استفاده از چسب مقاوم در برابر آب و هوا، می توان مستقیماً روی غلاف کابل چسباند.

علامت‌های نوع گیره: از گیره‌های فولادی ضد زنگ یا آلیاژ آلومینیوم با برچسب‌های فلزی، مناسب برای بسته‌های کابلی با قطر بزرگ یا چندگانه استفاده کنید.

تیرها/علائم هشدار: تیرها را در نقاط ورودی/خروجی کابل (مانند دهانه لوله ها، اتاق تجهیزات) با فاصله بیش از 100 متر نصب کنید.

3. علامت گذاری طرح بندی مکان

گره های بحرانی: کابل نشانگرها باید در نقاط ورودی/خروجی کابل، خم ها، انشعابات، تقاطع ها، جعبه های اتصال ترمینال و غیره نصب شود.

چیدمان متناوب: برای شناسایی سریع در محل، بر روی کابل های مسافت طولانی، برچسب های خود چسب را هر 3 تا 5 متر نصب کنید.

جهت برچسب زدن: متن برچسب باید در جهت کابل با استفاده از جوهر مقاوم در برابر محو شدن یا حکاکی لیزری تراز شود تا از خوانایی طولانی مدت اطمینان حاصل شود.

4. تثبیت و تقویت

برای برچسب های خود چسب، از یک ابزار فشار برای اطمینان از چسبندگی مناسب استفاده کنید. برای برچسب‌های گیره‌ای، از پیچ و مهره یا گیره‌های بازشو سریع برای محکم کردن آن‌ها استفاده کنید تا از افتادن آن‌ها در اثر لرزش یا کشش جلوگیری کنید.

در محیط‌های با دمای بالا یا مرطوب، می‌توان نوار ضد آب یا لوله‌های انقباض حرارتی را برای محافظت ثانویه به پشت برچسب اضافه کرد.

5. ضبط و تحویل

پس از تکمیل علامت‌گذاری، برای بایگانی در محل عکس بگیرید و مکان علامت‌گذاری، شماره و نوع علامت‌گذاری را برای هر کابل در اسناد تحویل ذکر کنید.

برای نگهداری آسان و قابلیت ردیابی دارایی، اطلاعات علامت گذاری را با سیستم مدیریت پروژه همگام کنید.